Płytki drewnopodobne często traktuje się jako alternatywę dla paneli lub parkietu. Wizualnie są bardzo podobne do naturalnego drewna: nowoczesny nadruk oddaje teksturę, sęki i przejścia koloru. Zachowują się jednak jak ceramika. Porównajmy te dwie okładziny i zobaczmy, gdzie która jest trafniejsza.
Gdzie płytki wygrywają
Kuchnia i przedpokój. Tu stale jest mokro, brudno i panuje duży ruch. Płytki drewnopodobne wytrzymują i rozlaną wodę, i piasek z butów z zewnątrz.
Łazienka. Paneli w łazience się nie stosuje, a drewniana faktura kusi. Płytki dają ten efekt bez ryzyka.
Pomieszczenia z ogrzewaniem podłogowym. Gres szybko się nagrzewa i dobrze oddaje ciepło. Panele wymagają specjalnej klasy i mają ograniczenie temperatury.
Taras i balkon. Na zewnątrz wybiera się mrozoodporne płytki drewnopodobne o powierzchni antypoślizgowej.
Gdzie zostawić panele lub parkiet
W sypialni czy pokoju dziecięcym bez ogrzewania płytki mogą wydawać się zimne. Tu wiele osób wybiera panele lub drewno. Choć z ogrzewaniem podłogowym płytki drewnopodobne są odpowiednie również w tych pomieszczeniach.
Formaty i układanie
Płytki drewnopodobne produkuje się w wydłużonych deskach: na przykład 20×120 lub 15×60 cm. Im dłuższa deska, tym naturalniej wygląda podłoga.
Kilka zasad układania:
Przesunięcie rzędów robi się nie większe niż o jedną trzecią długości płytki. Długa deska jest lekko wygięta pośrodku, a przesunięcie o połowę daje różnicę wysokości na stykach.
Fugę zostawia się minimalną, 2–3 mm, w tonie płytki. Dzięki temu podłoga bardziej przypomina drewnianą.
Do jednego pomieszczenia bierze się płytki z jednej partii, aby nie było różnicy w odcieniu.
Warianty w różnych odcieniach, od jasnego dębu po ciemny orzech, zebrano w dziale płytki drewnopodobne.
УКР
ENG
Polish